Bir Adıyamanlı, arkadaşının satın aldığı sıfır otomobilin fiyatını çok pahalı buldu. Peki, rengi ne? diye sordu. Kırmızı diye cevap alınca, iyi o zaman dedi. Arabanın kırmızı renkte olması, durumu tamamen anlamlandırmış oldu. Bakıldığında, sadece Adıyamanlıyı değil her insanı rahatlatan bir kırmızı olgusu var. Bu olgu ya bir şifre olarak ya da bir kırmızı çizgi olarak kendini…

Bazı insanlar vardır, sadece övmeyi bilir. Bazıları vardır; iyi yerer ve pek ala kavga ederler. Bu kişilik performansları, olgunlaşmamış ruh haline işaret eder. Sağlıklı birey, yeri geldiğinde iltifat eder ve icap ettiğinde de çatışır. İki davranışı bir kıvamda tutabilen insanda, ne ifrat ne de tefrit hali görülür. Devlet; toplumu, kurumları, tarih ve teamülleriyle birlikte makro…

Felsefi ve inanç disiplinleri düşünüp öğüt almak için kıyasa başvururlar. Bu metaforu, yöntembilim olarak en iyi kullanan disiplin, İslami tasavvurdur. Özellikle Kuran-ı Kerim; yol göstermek, ibret almak ve düşündürüp fark ettirmek için tarihten; toplum, devlet ve liderlerin öykülerinden sıkça yararlanır. Benzer bir metodolojiden hareket edecek olursak; asrın başında, o zamanın entellektüel medyasının adlandırmasıyla Yeni Türkiye…

İnsan, kendi çevresinin kölesidir. Önermenin hafifletilmiş hali bu: İnsan, kendi çevresinin tutsağıdır. Müntehası için ise; insan, kendi çevresinin maymunudur demenin bir sakıncası bulunmuyor. İnsan, otoritenin kölesidir. İnsan, cemaatinin, ideolojisinin, dininin, nefsinin/benliğinin kölesidir. İnsan, makamının, malının-mülkünün, arzu ve ihtiyaçlarının, kadının/erkeğin kölesidir. İnsan, aşırı düşkünlüğünün, şehvetle sevmenin, ifratının ve haddi aşan arzularının esiridir. Bir değere, ser füru…

Çoğunlukla boşuna kasıyoruz. Sabırlı olduğumuzda, hayat rüzgârı, ince toz tabakasını uçurarak varlıkların asıl yüzlerini bize zaten gösteriyor. Doğası gereği Sol; Türkiye’de, tıbbi anlamıyla Batı ajanlığının (agent) en etkin sınıfıdır. Önce bu yargıyı var eden geniş havzayı tanımlayalım: Batı, tekevvünatın dayatımıyla kendi içinde Pozitivist, dışarıda Hristiyan’dır. Batı, efradına liberal Kapitalizm, ağyarına militan Sosyalizmdir. Batı, habitatında demokrasi,…

10 Kasım 2014 anısına Ülkemizde, önemli bir noktayı hep birlikte ıskalıyoruz. Türkiye’de, “yaşam/yaşam tarzı” çatışması yaşandığı için felsefi ve kuramsal tartışmalar yapılamıyor. Kimsenin daha iyiyi bulmak gibi bir kaygısı zaten yok, buna vakti de yok. Herkes kararını bir asır öncesinden vermiş durumda. Kesin inançlılar cenneti, yakin içindeki müminler ülkesinde yaşıyoruz. Her sınıf, sadece kendisinin olan…

Doğu’nun ruhu Efsaneye göre seher vakti görülen rüyalar makbul olurmuş. Bir pir-i fani beyaz yaprağa iki cümle yazıp yardan aşağı bıraktı. Salınan kâğıdın ön yüzündeki cümleyi sabah güneşi ışığı okudu: “Tane tane, sade ve öz anlatmalı.” Kürt sorununu; Türkçü ulusçu mekanik devlet var etti. Bu varlığın tek suçlusu; genetiği faşist, Batıcı, Kemalist doktrindi. Toplum içine…

Çocukları seviyorlar da yarını sevmiyorlar Kömürü seviyorlar da sökeni sevmiyorlar Fabrikayı seviyorlar da grevi sevmiyorlar… Portakalı elmayı muzu viskiyi İpekliyi seviyorlar da işçiyi sevmiyorlar Bu gemiyi bu denizde baban mı kaydırıyor Bu treni bu dağlardan anan mı aşırtıyor Kim ekiyor bu pamuğu kim büküp kim dokuyor Buğdayı kim tütünü kim patatesi kim Kaynanan mı tarıyor…

Karmaşık ve büyük politik saiklerle oluştuğu sanılan bazı fotoğraflar, aslında basit insani duygular nedeniyle gerçekleşebilir. Bencil insanların lider oluşu, bunlardan biridir. İsagoci mantığıyla çevirecek olursak liderler, bencildir. İmamlar, reisler, tarikat önderleri, cemaat kurucuları, teşkilat başkanları, sivil ve illegal örgüt başkanları bencildir. Veya kimsenin hatırı kalmasın diye en hafifi ile tanımlayalım; liderlerin en büyük sınavı, “bencillik”…